PDCA – Cykl Deminga

Czy dążysz w swojej organizacji do doskonalenia procesów? Czy poprawiasz jakość oferowanych wyrobów lub usług? Czy spostrzegasz niedoskonałości swojego systemu zarządzania? Czy Twoja organizacja tworzy odpowiednie warunki zachęcające pracowników do rozwijania wiedzy i umiejętności? Jeśli nie, to czas najwyższy uporządkować działania, wprowadzić zmiany i dążyć do doskonalenia procesów. Pamiętaj! – przetrwanie nie jest obowiązkowe.
Share on facebook
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp

Co to jest cykl Deminga?

Proces ciągłego doskonalenia powiązany jest z realizacją cyklu PDCA Deminga, ponieważ polega na wykonywaniu czterech kroków tak jak: planowanie (P-Plan), wykonanie (D- Do), sprawdzenie (C- Check), działanie (A-Act). Podejście to zostało zaproponowane przez Williama Edwarda Deminga pochodzącego z USA prekursora nowego podejścia do zarządzania i jakości. Cykl PDCA zawiera uporządkowane działania mający na celu wprowadzenie zmian i innowacji do przedsiębiorstwa. Omawiane podejście może być wykorzystywane[1]:

Podejście PDCA w zarządzaniu jakością

Cykl Deminga opiera się na czterech powtarzalnych fazach. Ważne jest, aby wykorzystywanie cyklu było działaniem zbiorowym w organizacji, dlatego należy tworzyć zespoły ludzi pochodzących z różnych komórek firmy. Cykl Dominga umożliwia omówienie problemu oraz wysunięcie wniosków, dlatego należy nauczyć wszystkich pracowników tej wspólnej metody rozwiązywania problemów. Kadra kierownicza firmy powinna wskazywać drogi do ciągłego doskonalenia systemu zarządzania i ulepszania zachodzących w nim procesów. Efektem tych działań powinien być wzrost jakości oferowanych wyrobów bądź usług, zwiększenie produktywności oraz obniżenie kosztów. Zdaniem Deminga należy obdarzać pracowników zaufaniem, ponieważ pracownicy wtedy angażują się w działania doskonalące realizowane przez nich procesy.

William Edward Deming wyraził pogląd, że niewłaściwe jest obwinianie pracowników za błędy w realizacji procesów. Jego szacunki wykazują, że jedynie 6% odchyleń w procesach spowodowanych jest przez błędy pracowników realizujących te procesy, natomiast 94% problemów wynika z niedoskonałości samego systemu zarządzania. Można zatem stwierdzić, że kierownictwo często obarcza pracowników winą za własne błędy. [2]

Model PDCA powinien być stosowany zespołowo. Należy umożliwić pracownikom samodzielne podejmowanie działań mających na celu ulepszenia w zakresie wykonywanych przez nich zadań. Pracownicy powinni dążyć do samodoskonalenia poprzez nabywanie wiedzy i rozwijanie nowych umiejętności. Deming koncentruje się na planach długookresowych, ponieważ ważniejsze jest dogłębne poznanie potrzeb klientów i opracowanie na tej podstawie stałych celów w odniesieniu do usprawniania jakości. Schemat cyklu Deminga można zaprezentować za pomocą koła:

Model PDCA
Model PDCA

Planowanie

Pierwszym etapem w modelu Deminga jest planowanie, podczas którego ustalane są cele jakościowe. W tym etapie ustala się cele strategiczne, taktyczne i operacyjne oraz koncepcje działalności organizacji. Cele powinny być ze sobą powiązane i wzajemnie dopasowane. Zespół roboczy opracowuje listę elementów procesu, które można udoskonalić oraz szuka odpowiedzi na pytania: jakie są żądania względem produktu? kto jest odbiorcą produktu? co należy poprawić: satysfakcję odbiorcy? jakość procesów i wyrobów? wydajność i efektywność pracy? poziom kosztów wadliwej produkcji?[3]

Wykonanie

Zaplanowany w pierwszym etapie schemat działań powinien zostać wprowadzony w życie. Podczas wykonywania tych działań gromadzi się informacje o przebiegu poszczególnych procesów, które służą później do sprawdzenia, czy zaplanowane cele zostały osiągnięte. W tym etapie można także uzyskać informacje o nieprawidłowym przebiegu procesów i powstających w związku z tym kosztach niezgodności. Etap ten ma na celu dokonanie zmian w procesie tak aby podnieść jego wydajność i usunąć przyczyny problemów[4]

Sprawdzenie

Trzecim etapem jest sprawdzenie wykonanych zadań, czyli porównanie rezultatu z planem, a w następnej kolejności analiza zaistniałych odchyleń. Etap ten ma na celu stwierdzenie czy działania usprawniające wdrożone w fazie drugiej odniosły sukces. Należy zebrać jak najwięcej danych o procesie. W przypadku zdiagnozowania odstępstw od planu należy określić ich przyczyny.

Działanie

Jest to ostatni etap, w którym po dokonaniu przeglądu można zaproponować działania doskonalące organizację. Wiedza zdobyta w ostatnim etapie cyklu powinna zostać wykorzystana w etapie planowania następnego cyklu doskonalenia. Niezwykle ważne jest wdrażanie tych rozwiązań, które korzystnie wpłynęły na proces oraz modyfikowanie tych, które zawiodły. Jeśli opracowany plan się nie powiódł, na bazie tych doświadczeń należy przygotować nowy. Jeżeli przeprowadzone działania zakończyły się sukcesem, w następnym cyklu poprzeczkę należy podnieść[5]

Podsumowanie

Każda z faz PDCA powinna być postrzegana przez pryzmat podejścia procesowego, począwszy od kreowania pomysłów, a kończąc na wykorzystaniu wiedzy zdobytej w trakcie realizowanych działań. Celem takiej analizy jest doskonalenie organizacji, sposobu jej zarządzania, a także jakości oferowanych wyrobów albo usług. W literaturze przedmiotu wymieniane są następujące korzyści jakie organizacja może osiągnąć wykorzystując taki model doskonalenia: wzrost zyskowności, wzrost dochodów, poprawa wykonania budżetu, obniżenie kosztów, poprawa przepływów pieniężnych, poprawa zwrotu z inwestycji. Cykl PDCA Deminga zawiera się w kole, dlatego proces doskonalenia nigdy się nie kończy.

źródła:

[1] E. Konarzewska-Gubała (red.), Zarządzanie przez jakość. Koncepcje, metody, studia przypadków, Wrocław, 2003, s. 55.

[2] J. Łuczak, A. Matuszak-Flejszman, Metody i techniki zarządzania jakością, kompendium wiedzy, Quality Progress, Poznań, 2007, s. 20.

[3] R.I. Zalewski, Zarządzanie jakością w produkcji żywności, Wydawnictwo AE w Poznaniu, Poznań 2002, s. 46.

[4] U. Balon, Doskonalenie systemu jakości z wykorzystaniem modelu PDCA [w:] T. Sikora red. Koncepcje zarządzania jakością. Doświadczenia i perspektywy, Kraków 2008, s. 20.

[5] J. Łuczak, A. Matuszak-Flejszman, Metody i techniki zarządzania jakością, kompendium wiedzy, Quality Progress, Poznań, 2007, s. 22-23.

 

Oceń ten artykuł:

Średnia ocen artykułu: 5 / 5. Liczba ocen: 1

Brak ocen tego artykułu! Bądź pierwszym oceniającym.

Inne artykuły

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Newsletter

Zapisz się do naszego newslettera!

Newsletter

Zapisz się do naszego newslettera!